W przeróżnej postaci – śnieg.

Na siostry i braci zimowy plakacik

śnieg, śnieg.

Na naszą równinę – śnieg.

Na każdą mieścinę – śnieg.

Na tłoczek przed kinem, na ładną dziewczynę –

śnieg, śnieg.

Klasyczny tekst Jeremiego Przybory. Piękna muzyka Jerzego Wasowskiego. I tak dalej, i tak dalej, śnieg, śnieg. Bo zima. Co zimą robi człowiek najchętniej? Wychodzi na mróz, aby wrócić do ciepłego domu, szklanki herbaty, talerza zupy, ulubionej muzyki i lektury. Zima to doskonała pora na wyrównanie wszystkich zaległości w lekturach. I na uspokojenie. „Spójrz, na białym śniegu ślady miękkich łap...” – śpiewał Jan K. Kelus. Spójrz – za oknem biało. Białe są też kartki książek z czarnymi literkami. A na śniegu czarne wrony, jak u K.I. Gałczyńskiego.